Në Janinë pritet të mbahen zgjedhjet lokale. Kryetari i ri që do të marrë çelësat e bashkisë së Janinës, me shumicë shqiptare, do të duhet të adresojë edhe çështjen e njohur Çame.

Këtë mendim ka opinionisti Stavros Tzizmas, i cili ka shkruar një artikull për gazetën e njohur greke, “Ekathimirini”. Në analizën e tij, Tzimas, thekson se qytetet në veriun e Greqisë janë të pasur me kulturë dhe histori por nuk politika në këtë zonë nuk duhet të fokusohet vetëm te turizmi por edhe te çështja Çame.

Opinioni për “Ekathimirini”

Kryetari i Bashkisë së Janinës Moisiu Elisaf ka marrë stafetën nga ish-homologu i tij i Selanikut, Yiannis Boutaris në “diplomacinë e qytetit”, pasi kohët e fundit kreu një seri takimesh të rëndësishme në Shqipëri, si pjesë e një nisme për të promovuar qytetin e tij dhe për të zhvilluar lidhje më të ngushta me vendin fqinj.

Janina është në mesin e një numri të qyteteve Greke me lidhje të konsiderueshme me komunitete përtej kufirit – përfshirë grekët etnikë – dhe një histori jashtëzakonisht shumëkombëshe dhe multikulturore, pasuri që kryebashkiaku Elisaf po përpiqet të kapitalizojë në një përpjekje për të nxitur rritjen si në Janinë ashtu edhe të fshatrave të varfër e malorë të Epirit, por edhe për të forcuar marrëdhëniet midis dy popujve.

Qytetet e Florinës, Kastoria, Kilkis, Serres, Drama, Alexandroupoli, Kavala dhe, natyrisht, Selaniku janë gjithashtu afër kufirit dhe ndajnë lidhjet tradicionale me komunitetet në “anën tjetër” me një trashëgimi të rëndësishme kulturore që vjen tek ditë. Boutaris bëri një qëndrim të “shitjes” të kësaj trashëgimie – me sukses, sipas vëzhguesve – si një produkt turizmi që forcoi ekonominë e Selanikut, por edhe, në mënyrë objektive, ndihmoi nismat e politikës së jashtme të Greqisë në një nivel dypalësh.

Elisaf është duke synuar diçka të ngjashme duke hedhur politikën e mirëseardhjes, së pari për fqinjët shqiptarë të vendit dhe më vonë, ai ka thënë, për izraelitët dhe turqit, që të dy kanë lidhje historike me qytetin që shtrihet pas kur ishte një qytet tregtar i madh dhe qendër kulturore. Qytetet e tjera kufitare gjithashtu po bëjnë një përparim të ngurruar në këtë drejtim – në Epir, Maqedoni dhe Thrakë – megjithëse jo pa pengesa që burojnë nga paragjykimet e qëndrueshme.

Por trashëgimia kulturore dhe monumentet, për të mos përmendur tërheqjet natyrore, nuk janë të mjaftueshme për të bërë që qytetet tona kufitare të bëhen tërheqëse të përhershme për fqinjët tanë dhe të krijojnë marrëdhënie të forta midis komuniteteve të ndryshme.

Përvoja e Janinës – e cila pret mijëra vizitorë nga Shqipëria e Jugut, nga Tirana, për pamjet e saj, por edhe spitalet, mjekët, universitetet dhe dyqanet e saj – është dëshmi e mjaftueshme që udhëheqjet lokale nuk duhet të investojnë ekskluzivisht në turizëm.

Kryetari mund të mos bëjë politikë të jashtme, por ashtu si Boutaris duhej të merrej me mosmarrëveshjen për emrin Maqedoni, edhe Elisaf do të duhet të trajtojë çështjen e rëndë të pakicës çame.

Flash Lajme

Më të lexuarat

  • Week

  • Month

  • All